<sect1 id="zend.acl.advanced">

    <title>Zaawansowane użycie</title>

    <sect2 id="zend.acl.advanced.storing">

        <title>Trwałe przechowywanie danych ACL</title>

        <para>
        Klasa Zend_Acl została zaprojektowana w taki sposób, aby nie wymagała
        żadnej szczególnej technologii backendu do przechowywania danych ACL
        takiej jak np. baza danych czy serwer buforujący. Kompletna
        implementacja w PHP pozwala na podstawie Zend_Acl budować dostosowane
        narzędzia administracyjne, które są relatywnie łatwe oraz elastyczne.
        Wiele sytuacji wymaga pewnej formy interaktywnego zarządzania ACL, a
        Zend_Acl zapewnia metody do ustawiania oraz odpytywania kontroli
        dostępu aplikacji.
        </para>

        <para>
        Przechowywanie danych ACL jest zadaniem pozostawionym dla programisty,
        dlatego, że przykłady użycia mogą się bardzo różnić w rozmaitych
        sytuacjach. Ponieważ możliwe jest serializowanie Zend_Acl, obiekty ACL
        mogą być serializowane za pomocą funkcji PHP
        <ulink url="http://php.net/serialize"><code>serialize()</code></ulink>,
        a wyniki mogą być przechowane tam gdzie określi to programista, na
        przykład w pliku, w bazie danych lub w mechanizmie buforowania.
        </para>

    </sect2>

    <sect2 id="zend.acl.advanced.assertions">

        <title>Tworzenie warunkowych reguł ACL z zapewnieniami</title>

        <para>
        Czasem reguła przyznawania lub zabraniania dostępu roli do zasobu nie
        powinna być absolutna, ale powinna być oparta na różnych kryteriach.
        Na przykład załóżmy, że pewien dostęp powinien być przyznany, ale
        jedynie między godziną 8:00 a 17:00. Innym przykładem może być zabranie
        dostępu adresom IP, które zostały oznaczone jako źródło nadużyć.
        Zend_Acl ma wbudowaną obsługę implementowania reguł opartych na
        dowolnych warunkach, wedle potrzeb programisty.
        </para>

        <para>
        Zend_Acl zapewnia obsługę warunkowych reguł za pomocą interfejsu
        <code>Zend_Acl_Assert_Interface</code>. W celu użycia interfejsu
        zapewnień reguł, programista pisze klasę, ktora implementuje metodę
        <code>assert()</code> interfejsu:
        </para>

        <programlisting role="php"><![CDATA[
class CleanIPAssertion implements Zend_Acl_Assert_Interface
{
    public function assert(Zend_Acl $acl,
                           Zend_Acl_Role_Interface $role = null,
                           Zend_Acl_Resource_Interface $resource = null,
                           $privilege = null)
    {
        return $this->_isCleanIP($_SERVER['REMOTE_ADDR']);
    }

    protected function _isCleanIP($ip)
    {
        // ...
    }
}
]]>
        </programlisting>

        <para>
        Kiedy klasa zapewnień jest już dostępna, programista musi przekazać
        klasę zapewnień kiedy przypisuje regułę warunkową. Reguła, która jest
        utworzona z klasą zapewnienia będzie jedynie stosowana wtedy, gdy metoda
        zapewnienia zwróci logiczną wartośc true.
        </para>

        <programlisting role="php"><![CDATA[
$acl = new Zend_Acl();
$acl->allow(null, null, null, new CleanIPAssertion());
]]>
        </programlisting>

        <para>
        Powyższy kod tworzy warunkową regułę dostępu, ktora pozwala na dostęp
        do wszystkich przywilejów do wszystkich zasobów dla wszystkich ról, z
        wyjątkiem adresów IP, będących na czarnej liście. Jeśli żądanie pochodzi
        z adresu IP, który nie jest uznany jako "czysty", wtedy reguła nie ma
        zastosowania. Z tego względu, że reguła ma zastosowanie do wszystkich
        ról, zasobów oraz przywilejów, zablokowany adres IP będzie miał
        zabroniony cały dostęp. Jest to specjalny przypadek i powinien być
        zrozumiany tak, że we  wszystkich innych przypadkach (np., tam gdzie
        specyficzna rola, zasób lub przywilej są określone w regule), nieudane
        zapewnienie spowoduje, że reguła nie zostanie zastosowana i inne reguły
        powinny być zastosowane aby określić czy dostęp jest dozwolony czy
        zabroniony.
        </para>

        <para>
        Metoda <code>assert()</code> obiektu zapewnienia jest przekazywana do
        ACL, roli, zasobu, oraz przywileju do których stosuje się zapytanie
        autoryzacyjne (np., <code>isAllowed()</code>), w celu dostarczenia
        kontekstu dla klasy zapewnienia aby określić warunki zapewnienia tam
        gdzie są one potrzebne.
        </para>

    </sect2>

</sect1>