Klasy helperów W skryptach widoków często potrzebne jest przeprowadzanie złożonych funkcji: na przykład formatowanie daty, generowanie elementów formularzy, czy wyświetlanie odnośników akcji. Możesz użyć klas helperów w tym celu. Klasa helpera jest prostą klasą. Powiedzmy, że potrzebujemy klasę helpera o nazwie 'fooBar'. Domyślnie nazwa klasy jest poprzedzona przedrostkiem 'Zend_View_Helper_' (możesz określić własny przedrostek podczas ustawiania ścieżki do klas helperów), a ostatni segment nazwy klasy jest nazwą klasy helpera; ten segment powinien być w postaci TitleCapped; pełna nazwa klasy wygląda więc tak: Zend_View_Helper_FooBar. Ta klasa powinna zawierać przynajmniej jedną metodę, nazwaną tak jak klasa helpera, ale już w postaci camelCased: fooBar(). Zwróć uwagę na wielkość liter Nazwy klas helperów są zawsze w postaci camelCased, czyli nigdy nie zaczynają się wielką literą. Nazwa klasy jest w postaci MixedCased, ale wywoływana metoda zawsze ma postać camelCased. Domyślne ścieżki helperów Domyślna ścieżka helperów zawsze wskazuje na ścieżkę helperów widoków Zend Framework np., 'Zend/View/Helper/'. Nawet jeśli wywołasz metodę setHelperPath() aby nadpisać istniejące ścieżki, domyślna ścieżka zawsze będzie ustawiona aby być pewnym, że domyślne helpery będą zawsze działać. Aby użyć helpera w swoim skrypcie widoku, wywołaj go za pomocą $this->nazwaHelpera(). Obiekt Zend_View załaduje klasę Zend_View_Helper_NazwaHelpera, utworzy obiekt tej klasy i wywoła metodę nazwaHelpera(). Instancja obiektu istnieje teraz w instancji Zend_View i będzie ona ponownie używana przy następnych wywołaniach $this->nazwaHelpera(). Wbudowane klasy helperów Zend_View posiada wbudowany zbiór klas helperów, z których większość odnosi się do generowania formularzy, a każda z nich automatycznie filtruje dane wyjściowe. Dodatkowo dostępne są klasy helperów służące do tworzenia adresów URL na podstawie tras, do tworzenia list HTML oraz do deklarowania zmiennych. Obecnie dostępne klasy helperów to: declareVars(): Głównie używana gdy używamy metody strictVars(), ta klasa helpera może być użyta do zadeklarowania zmiennych szablonu, które zostały ustawione lub nie, w obiekcie widoku. Możemy też użyć jej do ustawienia domyślnych wartości. Tablice przekazane do metody jako argumenty zostaną użyte do ustawienia domyślnych wartości; w przeciwnym razie, gdy zmienna nie istnieje, zostanie ustawiona jako pusty łańcuch znaków. fieldset($name, $content, $attribs): Tworzy element fieldset. Jeśli tablica $attribs zawiera klucz 'legend', ta wartość zostanie użyta jako legenda pola fieldset. Pole fieldset będzie zawierać zawartość przekazaną do tego helpera przez zmienną $content. form($name, $attribs, $content): Generuje formularz. Wszystkie atrybuty z tablicy $attribs będą zabezpieczone i renderowane jako atrybuty XHTML znacznika form. Jeśli przekazana jest zmienna $content i ma inną wartość niż false, to zawartość tej zmiennej zostanie renderowana wraz ze znacznikiem otwierającym i zamykającym formularz; jeśli zmienna $content ma wartość false (domyślnie), zostanie zrenderowany tylko znacznik otwierający. formButton($name, $value, $attribs): Tworzy element <button />. formCheckbox($name, $value, $attribs, $options): Tworzy element <input type="checkbox" />. Domyślnie, jeśli zmienne $value oraz $options nie są przekazane, dla pola niezaznaczonego zostanie przyjęta wartość '0', a dla zaznaczonego wartość '1'. Jeśli zostanie przekazana zmienna $value, ale nie zostanie przekazana zmienna $options, dla pola zaznaczonego zostanie przyjęta wartość zmiennej $value. Zmienna $options powinna być tablicą. Jeśli tablica jest indeksowana, dla pola zaznaczonego zostanie przyjęta pierwsza wartość, a druga wartość dla pola niezaznaczonego; wszystkie inne wartości zostaną zignorowane. Możesz także przekazać tablicę asocjacyjną z kluczami 'checked' oraz 'unChecked'. Jeśli zmienna $options zostanie przekazana, a wartość $value jest równa wartości określonej dla pola zaznaczonego, to element zostanie zaznaczony. Możesz także określić czy element ma być zaznaczony przekazując logiczną wartość dla atrybutu 'checked'. Powyższe najlepiej podsumować za pomocą przykładów: formCheckbox('foo'); // '1' oraz '0' jako opcje dla pola zaznaczonego/niezaznaczonego; // pole jest zaznaczone echo $this->formCheckbox('foo', null, array('checked' => true)); // 'bar' oraz '0' jako opcje dla pola zaznaczonego/niezaznaczonego; // pole jest niezaznaczone echo $this->formCheckbox('foo', 'bar'); // 'bar' oraz '0' jako opcje dla pola zaznaczonego/niezaznaczonego; // pole jest zaznaczone echo $this->formCheckbox('foo', 'bar', array('checked' => true)); // 'bar' oraz 'baz' jako opcje dla pola zaznaczonego/niezaznaczonego; // pole jest niezaznaczone echo $this->formCheckbox('foo', null, null, array('bar', 'baz'); // 'bar' oraz 'baz' jako opcje dla pola zaznaczonego/niezaznaczonego; // pole jest niezaznaczone echo $this->formCheckbox('foo', null, null, array( 'checked' => 'bar', 'unChecked' => 'baz' )); // 'bar' oraz 'baz' jako opcje dla pola zaznaczonego/niezaznaczonego; // pole jest zaznaczone echo $this->formCheckbox('foo', 'bar', null, array('bar', 'baz'); echo $this->formCheckbox('foo', null, array('checked' => true), array('bar', 'baz'); // 'bar' oraz 'baz' jako opcje dla pola zaznaczonego/niezaznaczonego; // pole jest niezaznaczone echo $this->formCheckbox('foo', 'baz', null, array('bar', 'baz'); echo $this->formCheckbox('foo', null, array('checked' => false), array('bar', 'baz'); ]]> We wszystkich przypadkach zostanie dołączony ukryty element z wartością dla pola niezaznaczonego; w ten sposób uzyskamy pewność, że nawet jeśli pole nie będzie zaznaczone, to do formularza zostanie przekazana poprawna wartość. formErrors($errors, $options): Generuje listę nieuporządkowaną zawierająca informacje o błędach. Zmienna $errors powinna być łańcuchem znaków lub tablicą łańcuchów znaków; Zmienna $options powinna zawierać atrybuty jakie chcesz umieścić w znaczniku otwierającym listę. Możesz określić alternatywny sposób otwarcia, zamknięcia i oddzielania informacji o błędach wywołując metody helpera: setElementStart($string); domyślną wartością jest '<ul class="errors"%s"><li>', gdzie %s jest zastąpione atrybutami zdefiniowanymi w zmiennej $options. setElementSeparator($string); domyślną wartością jest '</li><li>'. setElementEnd($string); domyślną wartością jest '</li></ul>'. formFile($name, $value, $attribs): Tworzy element <input type="file" />. formHidden($name, $value, $attribs): Tworzy element <input type="hidden" />. formLabel($name, $value, $attribs): Tworzy element <label>, nadając atrybutowi for wartość zmiennej $name i ustawiając jako etykietę wartość zmiennej $value. Jeśli opcja disable zostanie przekazana w zmiennej $attribs, żaden kod nie zostanie zwrócony. formMultiCheckbox($name, $value, $attribs, $options, $listsep): Tworzy listę elementów checkbox. Zmienna $options powinna być asocjacyjną tablicą, i może mieć dowolne rozmiary. Zmienna $value może być pojedynczą wartością lub tablicą wartości, które odpowiadają kluczom tablicy $options. Zmienna $listsep jest separatorem elementów, domyślnie ma wartość <br />. Domyślnie ten element jest traktowany jako tablica; wszystkie pola mają te samą nazwę i będą wysłane jako tablica. formPassword($name, $value, $attribs): Tworzy element <input type="password" />. formRadio($name, $value, $attribs, $options): Tworzy serię elementów <input type="radio" />, po jednym dla każdego elementu tablicy $options. W tablicy $options, klucz jest wartością przycisku radio, a wartość elementu tablicy jest etykietą przycisku radio. Zmienna $value określa wartość przycisku, który ma być początkowo zaznaczony. formReset($name, $value, $attribs): Tworzy element <input type="reset" />. formSelect($name, $value, $attribs, $options): Tworzy blok <select>...</select>, z elementami <option> po jednym dla każdego elementu tablicy $options. W tablicy $options klucz jest wartością elementu, a wartość jest etykietą. Zmienna $value określa wartość elementu (lub elementów), który ma być początkowo zaznaczony. formSubmit($name, $value, $attribs): Tworzy element <input type="submit" />. formText($name, $value, $attribs): Tworzy element <input type="text" />. formTextarea($name, $value, $attribs): Tworzy element <textarea>...</textarea>. url($urlOptions, $name, $reset): Tworzy adres URL na podstawie nazwy trasy. Parametr $urlOptions powinien być tablicą asocjacyjną zawierającą pary klucz/wartość używane przez daną trasę. htmlList($items, $ordered, $attribs, $escape): generuje uporządkowane oraz nieuporządkowane listy na podstawie przekazanego do niej parametru $items. Jeśli parametr $items jest wielowymiarową tablicą, zostanie zbudowana lista zagnieżdżona. Jeśli flaga $escape ma wartość true (domyślnie), każdy z elementów zostanie zabezpieczony za pomocą mechanizmu zarejestrowanego w obiekcie widoku; przekaż wartość false aby zezwolić na wyświetlanie kodu html wewnątrz elementów list. Użycie tych metod w Twoim skrypcie jest bardzo łatwe, poniżej znajduje się przykład. Zauważ, że wszystko czego potrzebujesz to wywołanie tych metod; załadowanie ich i utworzenie instancji odbędzie się automatycznie. 'United States', 'il' => // 'Israel', 'de' => 'Germany'). ?>

]]> Rezultat wyglądałby w ten sposób:

]]> Ścieżki klas helperów Tak jak ze skryptami widoków, kontroler może określić stos ścieżek, w których Zend_View ma szukać klas helperów. Domyślnie Zend_View szuka klas helperów w katalogu "Zend/View/Helper/*". Możesz wybrać inny katalog używając metod setHelperPath() oraz addHelperPath(). Dodatkowo możesz określić przedrostek klas helperów znajdujących się w podanej ścieżce aby utworzyć przestrzenie nazw dla klas helperów. Domyślnie, gdy żaden przedrostek nie zostanie określony, przyjęty zostanie przedrostek 'Zend_View_Helper_'. setHelperPath('/path/to/more/helpers', 'My_View_Helper'); ]]> Oczywiście możesz dodawać ścieżki na stos używając metody addHelperPath(). Gdy dodajesz ścieżki na stos, Zend_View będzie szukać klasy helpera począwszy od ostatnio dodanej ścieżki. To pozwala na dodanie (lub nawet nadpisanie) podstawowego pakietu klas helperów swoimi własnymi klasami. addHelperPath('/path/to/some/helpers', 'My_View_Helper'); // Dodaj ścieżkę /other/path/to/helpers z przedrostkiem // klasy 'Your_View_Helper' $view->addHelperPath('/other/path/to/helpers', 'Your_View_Helper'); // teraz kiedy wywołasz $this->helperName(), Zend_View będzie // wpierw szukał w "/path/to/some/helpers/HelperName" używając // nazwy klasy "Your_View_Helper_HelperName", // następnie w "/other/path/to/helpers/HelperName.php" używając // nazwy klasy "My_View_Helper_HelperName" // i ostatecznie w "Zend/View/Helper/HelperName.php" używając // nazwy klasy "Zend_View_Helper_HelperName". ]]> Pisanie własnych klas helperów Pisanie własnych klas helperów jest łatwe; po prostu pisz według poniższych zasad: Minimalna nazwa klasy musi kończyć się nazwą helpera przy użyciu MixedCaps. Przykładowo, jeśli piszesz klasę helpera zwaną "twojHelper", minimalną nazwą klasy musi być "TwojHelper". Możesz, a nawet powinieneś nadać nazwie klasy przedrostek i jest zalecane, abyś użył 'View_Helper' jako części przedrostka: "My_View_Helper_TwojHelper". (Przedrostek będziesz musiał przekazać wraz z końcowym znakiem podkreślenia lub bez niego, do metod addHelperPath() oraz setHelperPath()). Nazwa klasy musi przynajmniej składać się z nazwy helpera, używając formy MixedCaps. Np. jeśli tworzysz helper nazwany "twojHelper", nazwą klasy musi być przynajmniej "TwojHelper". Możesz, a nawet powinieneś dać nazwie klasy przedrostek i jest zalecane aby znalazła się w nim część 'View_Helper' aby cała nazwa klasy wyglądała mniej więcej tak: "My_View_Helper_TwojHelper". (Będziesz musiał przekazać ten przedrostek, ze końcowym znakiem podkreślenia lub bez, do jednej z metod addHelperPath() lub setHelperPath()). Klasa musi posiadać publiczną metodę która jest taka jak nazwa helpera; jest to metoda która zostanie wywołana gdy skrypt widoku wywoła "$this->twojHelper()". W przykładzie helpera "twojHelper", wymaganą deklaracją metody powinno być "public function twojHelper()". Klasa nie powinna wyświetlać ani w inny sposób generować danych wyjściowych. Zamiast tego powinna zwrócić dane do wyświetlenia. Zwracane wartości powinny być odpowiednio przefiltrowane. Klasa musi znajdować się w pliku odpowiednio do nazwy metody helpera. Przykładowo dla helpera o nazwie "twojHelper", plik powinien nazywać się "TwojHelper.php". Umieść plik klasy helpera w katalogu który był dodany do stosu ścieżek, a Zend_View automatycznie załaduje klasę, utworzy instancję, i uruchomi metodę. Poniżej przykład kodu naszego przykładowego helpera twojHelper: _count++; $output = "I have seen 'The Jerk' {$this->_count} time(s)."; return htmlspecialchars($output); } } ]]> Teraz w skrypcie widoku możesz wywołać helpera TwojHelper tyle razy ile zechcesz; instancja zostanie utworzona raz i będzie ona istniała przez cały okres istnienia instancji Zend_View. twojHelper(); echo $this->twojHelper(); echo $this->twojHelper(); ]]> Dane wyjściowe wyglądałyby w ten sposób: Czasem możesz potrzebować uzyskać dostęp do obiektu Zend_View -- na przykład, jeśli potrzebujesz użyć zarejestrowanego kodowania, lub chcesz renderować inny skrypt widoku jako część klasy helpera. Aby uzyskać dostęp do obiektu widoku, klasa helpera powinna posiadać metodę setView($view), tak jak poniżej: view = $view; } public function scriptPath($script) { return $this->view->getScriptPath($script); } } ]]> Jeśli twoja klasa helpera posiada metodę setView(), będzie ona wywołana wtedy, gdy po raz pierwszy zostanie utworzona instancja klasy helpera i przekazany zostanie obecny obiekt widoku. Jest to po to, aby przechować obiekt widoku w klasie helpera, a także po to, aby określić w jaki sposób powinno się uzyskiwać do tego obiektu dostęp. Jeśli rozszerzasz klasę Zend_View_Helper_Abstract nie musisz definiować tej metody, ponieważ jest ona zdefiniowana przez klasę rozszerzaną.