Komponenty MVC w Zend Framework używają kontrolera frontowego, co oznacza, że wszystkie żądania do danej strony przechodzą przez pojedynczy punkt. W rezultacie wszystkie wyjątki ostatecznie zbierane są w kontrolerze frontowym, pozwalając programiście na obsłużenie ich w jednym miejscu. Jakkolwiek, wiadomości o wyjątkach oraz informacje o backtrace często zawierają wrażliwe informacje o systemie, jak np. zapytania SQL, informacje o lokacjach plików i wiele innych. Aby pomóc ci chronić swój serwis, domyślnie Zend_Controller_Front łapie wszystkie wyjątki i rejestruje je w obiekcie odpowiedzi; z kolei, obiekt odpowiedzi domyślnie nie wyświetla wiadomości o wyjątkach. Obecnie w komponentach MVC wbudowanych jest kilka mechanizmów pozwalających na obsługę wyjątków Domyślnie rejestrowana i aktywna jest wtyczka obsługi błędów. Ta wtyczka została stworzona aby obsługiwać: Błędy spowodowane brakującym kontrolerem lub akcją Błędy występujące wewnątrz akcji kontrolerów Wtyczka działa w oparciu o metodę postDispatch(), i sprawdza czy obiekt uruchamiający, kontroler akcji, lub inny obiekt wyrzucił wyjątek. Jeśli tak, przekazuje ona żądanie do kontrolera obsługi błędu. Ta wtyczka obsłuży większość sytuacji, w których został wyrzucony wyjątek, a także poprawnie obsłuży brakujące kontrolery oraz akcje. Zend_Controller_Front::throwExceptions() Przekazująć logiczną wartość true do tej metody, możesz nakazać kontrolerowi frontowemu aby zamiast składować wyjątki w obiekcie odpowiedzi, wyrzucił je, żebyś mógł obsłużyć je samodzielnie. Na przykład: throwExceptions(true); try { $front->dispatch(); } catch (Exception $e) { // sam obsłuż wyjątki } ]]> Ta metoda jest najprawdopodobniej najłatwiejszym sposobem dodania własnej obsługi wyjątków do twojej aplikacji używającej kontrolera frontowego. Zend_Controller_Response_Abstract::renderExceptions() Przekazując logiczną wartość true do tej metody, możesz nakazać obiektowi odpowiedzi aby renderował on wyjątki gdy sam będzie renderowany. W takim scenariuszu, każdy wyjątek wyrzucony w twojej aplikacji będzie wyświetlony. To jest jedynie rekomendowane dla nieprodukcyjnych środowisk. Zend_Controller_Front::returnResponse() oraz Zend_Controller_Response_Abstract::isException() Przekazanie wartości logicznej true do metody Zend_Controller_Front::returnResponse(), spowoduje, że obiekt Zend_Controller_Front::dispatch() nie będzie renderował odpowiedzi, a zamiast tego ją zwróci. Gdy już masz odpowiedź, możesz sprawdzić czy są w niej wyjątki używając metody isException(), a następnie odebrać wyjątki używając metody getException(). Na przykład: returnResponse(true); $response = $front->dispatch(); if ($response->isException()) { $exceptions = $response->getException(); // obsługa wyjątków ... } else { $response->sendHeaders(); $response->outputBody(); } ]]> Główną zaletą, dzięki której ta metoda umożliwia więcej niż Zend_Controller_Front::throwExceptions(), jest to, że możesz warunkowo wyświetlać odpowiedź po obsłudze wyjątków. Różne komponenty MVC -- obiekt żądania, router, obiekt uruchamiający, kontrolery akcji, oraz obiekt odpowiedzi -- każdy może z różnych przyczyn wyrzucać wyjątki. Niektóre wyjątki mogą być warunkowo nadpisane, a inne są używane aby wskazać programiście potrzebę poprawienia aplikacji. Kilka przykładów: Zend_Controller_Dispatcher::dispatch() domyślnie wyrzuci wyjątek jeśli zażądano nieprawidłowego kontrolera. Są dwa zalecane sposoby na obsłużenie tego: Ustawienie parametru useDefaultControllerAlways. W twoim kontrolerze frontowym, lub w obiekcie uruchamiającym, dodaj poniższą dyrektywę: setParam('useDefaultControllerAlways', true); // lub $dispatcher->setParam('useDefaultControllerAlways', true); ]]> Gdy ta flaga jest ustawiona, obiekt uruchamiający, użyje domyślnego kontrolera oraz akcji zamiast wyrzucania wyjątku. Minusem użycia tej metody jest to, że jakikolwiek błąd literowy w adresie dostępowym do twojej strony spowoduje wyświetlenie strony głównej, co może źle wpłynąć na optymalizację serwisu dla wyszukiwarek internetowych. Wyjątek wyrzucany przez metodę dispatch() jest wyjątkiem Zend_Controller_Dispatcher_Exception zawierającym tekst 'Invalid controller specified'. Użyj jednej z metod opisanych w poprzedniej sekcji aby złapać wyjątek, a następnie przekierować do strony błędu lub do strony głownej. Metoda Zend_Controller_Action::__call() wyrzuci wyjątek Zend_Controller_Action_Exception jeśli nie może uruchomić nieistniejącej metody akcji. Najczęściej będziesz chciał użyć jakiejś domyślnej akcji w kontrolerze w tego typu sprawach. Przykładowe metody za pomocą których możesz to osiśgnąć: Rozszerzenie klasy Zend_Controller_Action i nadpisanie metody __call(). Na przykład: getRequest()->getControllerName(); $url = '/' . $controller . '/index'; return $this->_redirect($url); } throw new Exception('Invalid method'); } } ]]> Powyższa metoda przechwytuje wszystkie wywołane niezdefiniowane akcje i przekierowuje żądanie do domyślnej akcji w kontrolerze. Rozszerzenie klasy Zend_Controller_Dispatcher o nadpisanie metody getAction(), która sprawdza czy akcja istnieje. Na przykład: getActionName(); if (empty($action)) { $action = $this->getDefaultAction(); $request->setActionName($action); $action = $this->formatActionName($action); } else { $controller = $this->getController(); $action = $this->formatActionName($action); if (!method_exists($controller, $action)) { $action = $this->getDefaultAction(); $request->setActionName($action); $action = $this->formatActionName($action); } } return $action; } } ]]> Powyższy kod sprawdza czy zażądana akcja istnieje w klasie kontrolera; jeśli nie, resetuje akcję do akcji domyślnej. Ta metoda jest wygodna ponieważ możesz w niewidoczny sposób zmienić akcję przed ostatecznym uruchomieniem. Jednak to także oznacza, że jakikolwiek błąd literowy w adresie URL może wciąż uruchomić żądanie poprawnie, co nie jest zbyt dobre dla optymalizacji dla wyszukiwarek internetowych. Użycie metody Zend_Controller_Action::preDispatch() lub Zend_Controller_Plugin_Abstract::preDispatch() do zidentyfikowania nieprawidłowych akcji. Rozszerzając klasę Zend_Controller_Action i modyfikując metodę preDispatch(), możesz zmodyfikować wszystkie twoje kontrolery w taki sposób, aby przenosiły one żądanie do innej akcji lub przekierowywały zamiast uruchamiać akcję. Kod wyglądałby podobnie kod nadpisujący metodę __call(), który został przedstawiony wyżej. Alternatywnie, możesz sprawdzać te informacje we wtyczce globalnej. Zaletą tego rozwiązania jest to, że kontroler akcji staje się niezależny; jeśli twoja aplikacja składa się z różnorodnych kontrolerów akcji i nie wszystkie dziedziczą z tej samej klasy, ta metoda może dodać konsekwencji w obsłudze różnych klas. Przykład: getDispatcher(); $controller = $dispatcher->getController($request); if (!$controller) { $controller = $dispatcher->getDefaultControllerName($request); } $action = $dispatcher->getAction($request); if (!method_exists($controller, $action)) { $defaultAction = $dispatcher->getDefaultAction(); $controllerName = $request->getControllerName(); $response = Zend_Controller_Front::getInstance()->getResponse(); $response->setRedirect('/' . $controllerName . '/' . $defaultAction); $response->sendHeaders(); exit; } } } ]]> W tym przykładzie sprawdzamy czy zażądana akcja jest dostępna w kontrolerze. Jeśli nie, przekierujemy żądanie do domyślnej akcji w kontrolerze, i kończymy wykonywanie skryptu.